«Νέο ξεκίνημα για το Σύνταγμα, νέο ξεκίνημα για την Ελλάδα»

Βασίλης Σπανάκης - Βουλευτής Β3΄ Νοτίου Τομέα Αθηνών - ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Βασίλης - Πέτρος Σπανάκης

Βουλευτής Νοτίου Τομέα Αθηνών ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

«Η Ελλάδα δεν θα βγει από τη βαθιά οικονομική κρίση στην οποία μπήκε, εάν δεν αλλάξει το Σύνταγμα. Ό,τι διαρθρωτικές αλλαγές κι αν κάνουμε δεν φτάνουν. Χρειάζονται βαθύτερες τομές που είναι μόνο οι Συνταγματικές τομές».

Με αυτά τα λόγια του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ξεκίνησε την ομιλία του στην Ολομέλεια της Βουλής ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Β3’ Νοτίου Τομέα Αθήνας, Βασίλης-Πέτρος Σπανάκης, στα πλαίσια της συζήτησης για την Συνταγματική Αναθεώρηση.

Ο κ. Σπανάκης, αναφέρθηκε στην τροποποίηση του Άρθρου 32 και την απεμπλοκή της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, ενώ απάντησε και στα όσα καταλογίζει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, κατηγορώντας την για εργαλειοποίηση της εκλογής του Προέδρου:

« Θα ήθελα να θυμηθούμε το 2014. Τότε που υπήρξε η κορυφαία εργαλειοποίηση της διαδικασίας εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά από τον Αλέξη Τσίπρα, που έριξαν την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, για να πάμε στην εποχή “της πρώτης φοράς αριστερά”, στην εποχή “της μεγάλης ελπίδας για την Ελλάδα”. Και φτάσαμε τελικά να μιλάμε για 4 εκατομμύρια και πλέον οφειλέτες στο Δημόσιο και στα ασφαλιστικά ταμεία. Για χρέη 104 δις. και πλέον στην Εφορία. Για λουκέτα που πολλαπλασιάζονταν κάθε μέρα. Για ρεκόρ κατασχέσεων και αποποιήσεων κληρονομιάς από τους κληρονόμους που δεν μπορούσαν να κληρονομήσουν τους πατεράδες και τους παππούδες τους. Φτάσατε την Ελλάδα, στο χείλος τους γκρεμού, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ…και τολμάτε σήμερα να θέτετε θέμα αντισυνταγματικότητας για έναν και μόνο λόγο: για να μας γυρίσετε πάλι στο 2014….Επιτέλους σεβαστείτε ότι η κυβέρνηση μας έχει νωπή λαϊκή εντολή. Δεν είμαστε στο τελείωμα, αλλά στο ξεκίνημα. Ένα νέο ξεκίνημα για το Σύνταγμα, ένα νέο ξεκίνημα για την Ελλάδα», είπε μεταξύ άλλων.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας:

Κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.

Σήμερα το Σώμα συζητάει την τροποποίηση του Άρθρου 32 και συγκεκριμένα της παραγράφου 4 του Συντάγματος, που αφορά την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Θα μου επιτρέψετε όμως να ξεκινήσω την τοποθέτησή μου αυτή, θυμίζοντας στο Σώμα και σε όσους μας παρακολουθούν, τι έλεγε ένας έμπειρος, ένας σοφός κοινοβουλευτικός άνδρας στις 8 Δεκεμβρίου του 2014.

Έλεγε λοιπόν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, για την Συνταγματική Αναθεώρηση:

«Δεν μπορεί ο τόπος να προκόψει αν δεν υπάρχει μίνιμουμ συνεννόησης. Κατεξοχήν πρέπει να υπάρξει συνεννόηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Η Ελλάδα δεν θα βγει από τη βαθιά οικονομική κρίση στην οποία μπήκε, εάν δεν αλλάξει το Σύνταγμα. Ό,τι διαρθρωτικές αλλαγές κι αν κάνουμε δεν φτάνουν. Χρειάζονται βαθύτερες τομές που είναι μόνο οι συνταγματικές τομές» έλεγε ο επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και σχολίαζε ότι κάτι τέτοιο είναι δύσκολο να συμβεί, αφού στη Βουλή ανταλλάσσονται ύβρεις αντί να γίνεται διάλογος.

Και το είχε πει αυτό, ο Επίτιμος πρόεδρος μιας παράταξης που δύο φορές είχε πέσει από την Κυβέρνηση, ενώ η χώρα ήταν σε τροχιά ανάπτυξης, επειδή κάποιοι πολιτικοί αντίπαλοι μας, επέλεξαν να εργαλειοποιήσουν την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Και τίθεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα βασικό ερώτημα:

Πρέπει η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας να συνδέεται με τη διατήρηση ή την πτώση μιας κυβέρνησης; Και εν πάση περιπτώσει, τί έχει δείξει το πρόσφατο παρελθόν στην πολιτική ζωή του τόπου, όταν συνέβη η πτώση μιας κυβέρνησης;

Είχε δείξει, είχε διδάξει, δύο βασικά πράγματα.

Πρώτον ότι η χώρα σταματούσε από την τροχιά ανάπτυξης κι έμπαινε σε περιπέτεια σε οικονομικό επίπεδο, με σοβαρές επιπτώσεις στη ζωή του Ελληνικού λαού. Και δεύτερον ότι η χώρα έχανε την αξιοπιστία της έξω από τα σύνορά της.

Και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπερβάλω καθόλου.

Θα ήθελα να θυμηθούμε όλοι μαζί, τον Σεπτέμβριο του 2009, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι δεν θα στήριζε τον Κάρολο Παπούλια για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, προκειμένου να προκαλέσει πτώση της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή. Την ίδια ώρα που ο Κώστας Καραμανλής έκανε ανοιχτή πρόσκληση στον Γιώργο Παπανδρέου για ενότητα και αντιμετώπιση της κρίσης που ερχόταν, τότε επικράτησε ένα μικροκομματικό συμφέρον σε βάρος του Ελληνικού λαού.

Αλλά να θυμηθούμε και το πρόσφατο 2014. Τότε που υπήρξε η κορυφαία εργαλειοποίηση της διαδικασίας εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά από τον Αλέξη Τσίπρα, που έριξαν την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, για να πάμε στην εποχή «της πρώτης φοράς αριστερά», στην εποχή «της μεγάλης ελπίδας για την Ελλάδα».

Και φτάσαμε τελικά να μιλάμε για 4 εκατομμύρια και πλέον οφειλέτες στο Δημόσιο και στα ασφαλιστικά ταμεία.
Για χρέη 104 δις. και πλέον στην Εφορία. Για λουκέτα που πολλαπλασιάζονταν κάθε μέρα. Για ρεκόρ κατασχέσεων και αποποιήσεων κληρονομιάς από τους κληρονόμους που δεν μπορούσαν να κληρονομήσουν τους πατεράδες και τους παππούδες τους.

Φτάσατε την Ελλάδα, λοιπόν, στο χείλος τους γκρεμού, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ.

Κι έρχεται σήμερα το Ελληνικό Κοινοβούλιο με μια απίστευτη ωριμότητα και με ένα ενωτικό κλίμα, να ψηφίσει την Συνταγματική Αναθεώρηση σε συγκεκριμένα Άρθρα και τολμάτε σήμερα κύριοι εσείς, εσείς, να θέσετε θέμα αντισυνταγματικότητας για έναν και μόνο λόγο.

Για να μας γυρίσετε πάλι στο 2014. Με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα. Δηλαδή, τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. Δεν βάλατε μυαλό; Δεν σας διδάξαν οι αριθμοί; Δεν πήρατε το μήνυμα της 7ης Ιουλίου, που ο Ελληνικός λαός σας είπε ότι θέλει μια κυβέρνηση αξιόπιστη;

Μια κυβέρνηση που θα πάει την Ελλάδα μπροστά, μια τολμηρή μεταρρυθμιστική κυβέρνηση που θα επανασυστήσει τη χώρα μας στο εξωτερικό και επιτέλους η Ελληνική οικονομία θα αποκτήσει την αξιοπιστία που της αξίζει. Για να δούμε επενδύσεις, να δούμε νέες δουλειές, να δούμε ξανά το χαμόγελο στα χείλη των Ελλήνων.

Και τι έρχεστε να κάνετε; Να κρυφτείτε και πάλι πίσω από τις λέξεις. Αν και σήμερα, έλλειπε για άλλη μια μέρα ο Αλέξης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με απλά λόγια.

Η Ελλάδα δεν έχει άλλο καιρό για παιχνιδάκια και πειραματισμούς. Χρειάζεται κυβερνητική σταθερότητα, χρειάζεται μια κυβέρνηση 4ετίας που θα την οδηγήσει στην ανάπτυξη.

Αυτό είναι που φοβάστε κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Όσο ήσασταν στην κυβέρνηση, είχατε την αγωνία να δεσμεύσετε την παρούσα Βουλή για την κατεύθυνση των άρθρων της Συνταγματικής Αναθεώρησης. Κι αυτή ήταν μια έμμεση παραδοχή της ήττας σας, που θα ερχόταν.

Από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης πλέον, έχετε την αγωνία να πείσετε ότι δήθεν η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να ευτελίσει τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας. Κι αυτή είναι μια έμμεση παραδοχή του φόβου σας ότι θα εξαντλήσουμε την τετραετία και θα ολοκληρώσουμε το έργο αναγέννησης της ελληνικής οικονομίας και της χώρας.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο ανώτατος άρχων του Ελληνικού Κράτους. Η εκλογή του είναι πράξη υψηλού συμβολισμού και παράλληλα αποτελεί, ή θα έπρεπε να αποτελεί, πολιτική πράξη και όχι δούρειο ίππο για την ανατροπή μίας κυβέρνησης.

Είναι φαιδρό να ακούμε τον ΣΥΡΙΖΑ να μάς κατηγορεί ότι παίζουμε μικροκομματικά παιχνίδια στο θέμα αυτό και να υποστηρίζει πως η πρόταση που κάνουμε υποβαθμίζει το θεσμικό ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Είναι τουλάχιστον υποκριτικό, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, να λέτε ότι η πρότασή μας θίγει την ίδια τη μορφή του πολιτεύματος ως Προεδρευομένης Δημοκρατίας!

Η Νέα Δημοκρατία, από το 1975 έως σήμερα, σεβάστηκε τον ανώτατο πολιτειακό άρχοντα και τον αντιμετώπισε εμπράκτως ως σύμβολο ενότητας και όχι σαν παιχνιδάκι κομματικού διχασμού.

Η Νέα Δημοκρατία, από το 1975 έως σήμερα, ποτέ δεν χρησιμοποίησε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σαν εργαλείο για να αρπάξει την εξουσία. Εσείς το κάνατε!

Είναι απαράδεκτο κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ να λέτε ότι αυτό που προτείνουμε στην αναθεωρητική διαδικασία είναι να μπορεί να εκλέγεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ακόμα και από την ελάχιστη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αποστερώντας του έτσι τη δυνατότητα να λειτουργεί ως ρυθμιστής του πολιτεύματος, υπεράνω των κομματικών διαφορών.

Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για την αναθεώρηση του Άρθρου 32, είναι ξεκάθαρη:

Να έχουμε τρεις αρχικές ψηφοφορίες η πρώτη και η δεύτερη με 200 βουλευτές και η τρίτη με 180. Εάν στην τρίτη ψηφοφορία δεν εκλεγεί πρόεδρος, τότε μετά από πέντε ημέρες να γίνεται τέταρτη ψηφοφορία και ο πρόεδρος να εκλέγεται με 151 ψήφους, δηλαδή την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών.

Αν δεν επιτευχθεί αυτή η πλειοψηφία μετά από πέντε μέρες επαναλαμβάνεται η ψηφοφορία μεταξύ των δύο προσώπων που πλειοψήφησαν και θεωρείται ότι έχει εκλεγεί πρόεδρος Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε την σχετική πλειοψηφία.

Σεβαστείτε επιτέλους, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η κυβέρνηση έχει νωπή λαϊκή εντολή. Δεν είμαστε στο τελείωμα, αλλά στο ξεκίνημα. Ένα νέο ξεκίνημα για το Σύνταγμα, ένα νέο ξεκίνημα για την Ελλάδα.

Είμαι πάντοτε δίπλα σας
Επικοινωνήστε

Μάθε να μοιράζεσαι